Ve insan tek başına oturdu.

Hüzne boğulmuş bir halde…

Bütün hayvanlar etrafına toplandılar ve dediler ki:

“Seni böyle üzgün görmek hoşumuza gitmiyor. Bizden ne dilersen gerçek olacak.”

İnsan dedi:

“Daha iyi görmek istiyorum.”

Akbaba yanıtladı:

“Benim görme gücümü alacaksın.”

İnsan dedi:

“Güçlü olmak istiyorum.”

Jaguar: “Benim gibi güçlü olacaksın.”

Sonra insan dedi:

“Yeryüzünün sırlarını bilmek istiyorum.”

Yılan yanıt verdi:

“Ben sana gösteririm.”

Ve tek tek bütün hayvanlara sıra geldi.

Ve onların verebilecekleri bütün yetenekleri kazanınca insan gitti.

Baykuş diğer hayvanlara dedi ki:

“Artık insan çok şey biliyor ve birçok şey yapabilir. Aniden korktuğumu hissettim.”

Geyik dedi ki:

“İnsan istediklerine kavuştu. Artık kederi son bulacak.”

Ancak baykuş şöyle yanıtladı:

“Hayır. O insanda bir delik gördüm. Asla doyuramayacağı bir açlık kadar derin. Onu hüzünlendiren ve fazlasını istemesine neden olan şey de bu. Durmadan almayı sürdürecek. Ta ki dünya şöyle diyene kadar: ‘Daha fazla veremeyeceğim ve verecek bir şeyim kalmadı.”