Bir mermer yontucusu, dağın tepesinde, kızgın güneşin altında, mermer yontmaktan son derece yorulmuş. Kendi kendine söylenmeye başlamış:
” Bıktım artık mermer yontmaktan. Hayat mı bu yaşadığım sanki… Devamlı mermer yontmaktan başka bir şey yapmıyorum…
Yontmak zaten zor bir de yetmezmiş gibi hep bu kızgın, yakıcı güneş! Ah ! Güneşin yerinde olsam keşke…
Ne güzel yükseklerde her yere hâkim olurdum. Işığımla her yeri aydınlatırdım.
Yontucunun dileği mucize eseri kabul olunur ve yontucu o an güneş olur. Dileği kabul edildiği için çok mutludur. Fakat bu sırada bulutlar ortaya çıkar ve ışığını her yere yaymasına engel olur. Bu duruma isyan eder:
“Şu basit bulutlar benim ışınlarımı engelleyecek kadar kuvvetli olduklarına göre güneş olmanın ne anlamı var. Mademki bulutlar bu kadar kuvvetli keşke bulut olsaydım.”
Dileği kabul olur ve hemen bulut olur. Dünyanın üzerinde özgürce gezinmeye başlar, oradan oraya gider, yağmur yağdırır, toprağa bereket verir. Fakat birdenbire rüzgâr çıkar ve bulutları dağıtır.
“Rüzgâr nerden çıktı da geldi ve beni dağıttı, demek ki rüzgar daha kuvvetli öyleyse ben rüzgar olmak istiyorum. “
Dileği yine kabul olur, güçlü bir rüzgâr olur. Dünyanın üzerinde eser durur, fırtınalar estirir, tayfunlar meydana getirir.
Fakat birdenbire önüne kocaman bir dağ çıkar ve ona mani olur..
“Basit bir dağ beni durdurmaya yettiğine göre benim rüzgâr olmamın ne anlamı var.”
En güçlü dağ olmak istiyorum.
Dileği kabul olur ve bir anda koca bir dağ olur.
Bir zaman sonra bazı sesler duyar ve kendisine durmadan vurulduğunu hisseder. Ondan daha kuvvetli olan, onu içten içe oyan, kimdir acaba. Bir de bakar ki…
Kendisine zarar veren sadece küçük bir mermer yontucusudur.
Hayat akarken bazen hayatımızdan, olduğumuz yerden memnun olmayıp, başka birinin yerinde olmak isteriz.
Mutluluğu başka yerlerde arar, onun kendi içimizde olduğunu unuturuz nedense. Kendimizden uzaklaştıkça mutluluğu arama telaşında hiçbir şey yeterli gelmez daha da mutsuz oluruz.
Kimi boyunu beğenmez, kimi saçını. Kimi evini beğenmez, kimi eşini. Hep farklı şeyler ister durur.
Hâlbuki Yaratan her şeyi ne güzel yaratmıştır. Yaratılan her şeyin bir amacı vardır. Bir şeylere vesile olur.
ALINTIDIR
Yorum Ekle
Yorumlar (0)
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
Web.tv
YONCA BADERNA
Halinden Memnun Olmayanlar
Bir mermer yontucusu, dağın tepesinde, kızgın güneşin altında, mermer yontmaktan son derece yorulmuş. Kendi kendine söylenmeye başlamış:
” Bıktım artık mermer yontmaktan. Hayat mı bu yaşadığım sanki… Devamlı mermer yontmaktan başka bir şey yapmıyorum…
Yontmak zaten zor bir de yetmezmiş gibi hep bu kızgın, yakıcı güneş! Ah ! Güneşin yerinde olsam keşke…
Ne güzel yükseklerde her yere hâkim olurdum. Işığımla her yeri aydınlatırdım.
Yontucunun dileği mucize eseri kabul olunur ve yontucu o an güneş olur. Dileği kabul edildiği için çok mutludur. Fakat bu sırada bulutlar ortaya çıkar ve ışığını her yere yaymasına engel olur. Bu duruma isyan eder:
“Şu basit bulutlar benim ışınlarımı engelleyecek kadar kuvvetli olduklarına göre güneş olmanın ne anlamı var. Mademki bulutlar bu kadar kuvvetli keşke bulut olsaydım.”
Dileği kabul olur ve hemen bulut olur. Dünyanın üzerinde özgürce gezinmeye başlar, oradan oraya gider, yağmur yağdırır, toprağa bereket verir. Fakat birdenbire rüzgâr çıkar ve bulutları dağıtır.
“Rüzgâr nerden çıktı da geldi ve beni dağıttı, demek ki rüzgar daha kuvvetli öyleyse ben rüzgar olmak istiyorum. “
Dileği yine kabul olur, güçlü bir rüzgâr olur. Dünyanın üzerinde eser durur, fırtınalar estirir, tayfunlar meydana getirir.
Fakat birdenbire önüne kocaman bir dağ çıkar ve ona mani olur..
“Basit bir dağ beni durdurmaya yettiğine göre benim rüzgâr olmamın ne anlamı var.”
En güçlü dağ olmak istiyorum.
Dileği kabul olur ve bir anda koca bir dağ olur.
Bir zaman sonra bazı sesler duyar ve kendisine durmadan vurulduğunu hisseder. Ondan daha kuvvetli olan, onu içten içe oyan, kimdir acaba. Bir de bakar ki…
Kendisine zarar veren sadece küçük bir mermer yontucusudur.
Hayat akarken bazen hayatımızdan, olduğumuz yerden memnun olmayıp, başka birinin yerinde olmak isteriz.
Mutluluğu başka yerlerde arar, onun kendi içimizde olduğunu unuturuz nedense. Kendimizden uzaklaştıkça mutluluğu arama telaşında hiçbir şey yeterli gelmez daha da mutsuz oluruz.
Kimi boyunu beğenmez, kimi saçını. Kimi evini beğenmez, kimi eşini. Hep farklı şeyler ister durur.
Hâlbuki Yaratan her şeyi ne güzel yaratmıştır. Yaratılan her şeyin bir amacı vardır. Bir şeylere vesile olur.
ALINTIDIR