Çok moda bir kelime “Küresel”. Bazılarımızın aklına hemen çeşitli ekler gelecektir. Küresel Isınma, Küresel Kriz, Küresel Paylaşım… Pek çok ek getirebiliyoruz. Biz peki bu küreselliğin neresindeyiz acaba? Zor bir soru oldu ve bir makaleye de sığmayacağını düşünüyorum ama amacım bilgilendirmek değil zaten. Merak eden zaten rahatlıkla aradığı bilgileri bulacaktır. Benim dikkat çekmek istediğim nokta bu küresellik bizi nasıl etkileyecek? 

İletişimin bu denli etkili ve yoğun olduğu ortamda örneğin Çin’deki bir çocuğun gözyaşlarını anında görüp onun duygularını paylaşabiliyoruz. Belki de küreselleşmenin en önemli etkisi paylaşım. Bilginin, hislerin, duyguların, sevincin ve acının. Çok kullanırız ya “dünya küçüldü”. Gerçekten doğru. Bu küçülme bilgi paylaşımın artmasından kaynaklanıyor. İletişim araçları o kadar etkin ki. Cep telefonları ve özellikle internetle klavyenin tuşları kadar yakınlaştı dünya. Buradan nereye gelmek istiyorum?

Küresel tehditler, problemler ve etkenler artık aile bireyleri kadar yakın oldu. Yeryüzü gerçekten hepimizin ve bizde bu yeryüzü üzerinde yaşıyorsak ve şu anda gidecek başka dünyamız olmadığına göre yeryüzüne-yerküreye sahip çıkmalıyız. Bu sahiplenme öncelikle özdeşleşmeyle başlamalıdır. Kişi çevresini, mahallesini, sokağını, ilçesini, ilini, ülkesini ve yerküreyi kendisiyle özdeşleştirmelidir. O zaman sorumluluğun omuzlarınızda olduğunu göreceksiniz. Sorumlu olduğunuzu hissetmeniz de yeterli olacaktır. “Ben de varım “ diyeceksiniz. O zaman bir de bakmışsınız ki sokağınızdaki çöp gözünüze ilişecektir, iyi yönetemeyen idarecileri sorgulamaya başlayacaksınız, siyaseti sadece kendileri için yapan ve temsil ettikleri kitlelerin düşüncelerine kulak tıkayanları yargılamaya başlayacaksınız vicdanınızda ve beyninizde. İşte o zaman doğruları bulmanız daha kolay olacaktır. Doğru olanı da çevrenizdekilerden beklemeden söyleyeceksiniz, yazacaksınız. Belki de küreselleşmenin bizlere kazandırdığı en önemli şey yanlışların neler olduğunu kolaylıkla görebilmemizdir. 

Küresel ısınma diyoruz, ülkemize yakıştırmıyoruz ama kapımızdaki en büyük tehlikelerden bir tanesi. Küresel ısınmayı tetikleyici en büyük etken ozon tabakasındaki incelme. Bu sene kışı neredeyse yaşamadık. Yağış alamadık. Bunun sonuçlarını hep birlikte görüyoruz. Önümüzdeki dönemlerde eğer gereken önlemler alınmaz ise küresel felaketlere yol açacak. Hayatın idamesi için en gerekli maddelerden biri olan su konusunda duyarlı olunmaz ise yaşam çok zor hale gelecek. Havanın, suyun ve toprağın kirlenmesi yaşam alanımızın bizim için tehdit olmasına neden olacaktır.

Kaybettiğimiz sağlığımız olduktan sonra kazanacağımız ne olacaktır ki? Gelecek nesillere ne bırakacağız? Kanser hastalarının ızdırabını bilir misiniz? Keşke vefat etse de bu acıyı yaşamaya devam etmese dediğiniz an geliyor. Onları bir noktadan sonra morfinin bile etkilemediği acıları ile baş başa bırakıyorsunuz. Acılarını gözlerinden okuyabiliyorsunuz, yüreğinizde hissediyorsunuz. Sağlığımız ile kimsenin oynamasına müsaade etmemeliyiz. Hele hele daha çok para kazanma adına sağlığımıza tehdit altına sokmamalıyız. 

Bir de psikolojik açıdan konuyu ele almak lazım. En az yüz metre olacak olan bacadan su buharı bile çıksa insanların üzerinde bırakacağı psikolojik etkiyi “Turizm Kenti Yalova” sloganında hangi kategoriye koyacağız? Termik Santral kelimelerinin ilimize gerek kişisel gerek toplumsal psikoloji açısından verdiği olumsuz etkiyi şimdiden yaşamaya başlamadık mı?

Görülen köy oldu artık her şey. Kılavuz gerektirmiyor. Görmek istemeyenler de görmemeye devam edeceklerdir elbette. Ama sorumlu hissedenler ve kendini toplumla özdeşleştirenler çıkıp “Kral Çıplak “ diyecek. 31 Mart Cumartesi günü saat 12.00’de Uğur Mumcu Kültür Merkezi önünde başlayacak olan “Termik Santral’e Hayır İmza Kampanyası bu açıdan “Kral Çıplak” diyenleri buluşturacaktır.

 Evet, ”Kral Çıplak!“